الحمد لله ) * ( رب العالمين ) جبرئيل رو بهمراهان خود كه سه نفر بودند كرد و گفت : سزاوار است و استحقاق آن را دارد كه خداوند او را خليل خود گرداند سپس حضرت صادق عليه السّلام فرمود : چون حضرت ابراهيم را در آتش انداختند ( فرشته مقرب پروردگار ) جبرئيل در هوا آن حضرت را ملاقات كرد در حالى كه به زير مىآمد و گفت : اى ابراهيم آيا تو را حاجتى هست ( و اگر بخواهى يك پر زنم و آتش را خاموش كنم ) فرمود : به تو هيچ حاجتى ندارم ( زيرا تو نيز مانند من عاجز و بنده خدائى و فقط خدا است كه قادر است و به او بايد عرض حاجت نمود و پناه برد و يارى او مرا بس است ) . 7 - حديث كردند مرا . . . از حضرت صادق عليه السّلام كه ميفرمود : زمانى كه حضرت ابراهيم را ( نمروديان ) در آتش انداختند ، خداى عز و جل وحى فرمود به آتش كه : اگر بابراهيم اذيتى رساندى بعزت و جلال خودم قسم تو را عذاب مينمايم . و فرمود : چون حقتعالى وحى فرمود به آتش كه : سرد و سلامت باش بر ابراهيم ، تا سه روز آتش هيچ گرمى و حرارت نداشت بطورى كه آبى بسبب آتش گرم نشد . 8 - شنيدم از استادم محمّد بن عبد اللَّه بن محمّد طيفور موقعى كه تفسير مينمود قول حضرت ابراهيم « ع » را كه عرض نموده : * ( رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى ) * ( پروردگارا به من بنما چگونه مرده‌ها را زنده ميكنى ) ميگفت كه خداوند امر فرمود به آن حضرت : زيارت و ديدار كند بنده اى از بندگان صالح و نيكوكار را ، و آن حضرت ( طبق دستور الهى ) حركت كرد و به زيارت او رفت و ( وقتى كه بنزد او رسيد ) با او سخن گفت ، و ( در ضمن گفتارشان ) آن بنده شايسته گفت : خدا را در دنيا بنده اى هست كه اسمش ابراهيمست و او را خليل خود گردانيده . آن حضرت فرمود : علامت و نشانه آن بنده چيست ، گفت : خدا براى او مرده را زنده ميگرداند .